bloglar hayat bulsun

Birkaç yıldır hareketsiz, sanal ortamın uçsuz bucaksız derinliklerinde kaybolmaya aday blogumu yenilemeye karar verdim. Alan adı alarak bir web sitesi oluşturmadan önce, picasa üzerinde yanlışlıkla silinen pek çok fotoğrafı bulamasam da bulabildiklerini yeniden yükledim.

Elbiseyi, kendindik  blogunun sevimli sahibi İrem'in düzenlediği etkinlik için diktim. Adı "cumhuriyet elbisesi". Zamanında yetiştirememek üzücüydü ama elbisenin bitmiş hali de içimi açtı.

Kalıp: 1999 Haziran Burda 137/138 model, biraz değişiklik yaptım.

Tez zamanda yeni dikişlere, yeni yazılara.....


.

bebek elbiseleri

İşte şortları ile birlikte son diktiğim bebek elbiseleri...

Ailedeki tüm küçük kızlara dikilecek bu elbiseden, belli oldu. Zaten artık blogumun klasiği oldu bu model.

Ve arkası. Dikiş makinemin ilik açma kısmının uzunca süredir bozuk olmasından dolayı ilikleri tuhafiyede açtırıyorum ve yanlış düğme göstermişim sanıyorum ki ilikler çok küçük açılmış. 

Düşündüğüm düğmenin boyutu iliğe uymayınca farklı bir düğme diktim. Evde ne kadar çok düğme çeşidi olursa olsun, gerektiği zaman hiçbir giysiye uygun düğme bulamıyor ve yine çarşıdan alıyorum. 

Bu elbise de düğme azizliğine uğradı. Ama kumaş kaplı pembe-kırmızı düğmelerimin üç tane değil iki tane olduğunu farkettiğimde. Dolayısıyla elimde bulunan karışık desenli düğmeleri diktim buna da. Hiç belli olmuyor. Aşağıdaki dikilmiş düğmelerin yanında dikmeyi düşündüğüm ama üçüncüsünü bulamadığım düğmeler...

Bu modelin asıl özelliği öndeki üç düğme ile arkadaki çapraz kafes.

Vee en sona sakladığım, deseni süper olmakla beraber, kumaşı hakkında aynı şeyi söyleyemeyeceğim elbise. Kumaş oldukça sentetik ağırlıklı. Her türlü bebek elbisesine ince pamuklu astar yapıyor olsam da bebek giysisi için aslında uygun değil bence.

Düğme sorununu en kolay çözdüğüm bu elbise oldu. Basket topu desenli kırmızı düğmeler elbiseye güzel yakıştı.

Esen kalın....

yine minik elbiseler

Aslında beş tane elbise var, ikişer ikişer diktiğim fisto elbiseler bunlar. Bursa Pazarı'ndan alınma fisto kumaş ile klasik kalıp kullandım. Bedenler de karışık. 86 ve 92 bedenleri kafama göre küçülttüm, nasıl olur bilmiyorum. Son elbise de bir sonraki posta kaldı.

Bir metre kumaştan (eni geniş ise) iki bebek elbisesi çıkıyor, tabii kolsuz.

En küçük elbiseye bir de böyle şort diktim.

Elbiselere sedef düğme diktim boydan boya.

Fotoğrafları telefondan doğrudan yükledim, düzenleme yapmadım. Bir süre böyle olacak.
Hoşça kalın...

bir minik elbise ve tabure yenileme

Önceki postumda yayınlayacağımı söylediğim elbiselerden ilki, aslında son diktiğim elbise, diğerlerinin ilikleri açıldı, düğmelerini dikeyim diye bekletiyorum.

 

Bu elbisenin ilikleri açılmadı, çünkü makinemin ilik ayarı bozuk. Ankara'da Özdemir Makina'ya götürüp tamir ettirdiğim ilik ayarı hala götürdüğüm gibi, tamir edildi diye vermişlerdi. Ben mi yanlış yapıyorum acaba diyorum. Sık aralarla denedim olmuyor. Siz siz olun, tamirde iken makinenizi tamirden denemeden almayın. Artık ilikleri dışarıda açtırıyorum. Bu da zaman alıyor tabii. 

Bu elbisenin öyküsü, etek kenarlarına diktiğim çiçekli bant ile başladı. Şık Düğme'de her zamanki gibi, her şeye göz atarken, bir bayanın kırmızı kumaş üzerinde nasıl duruyor diye sorması ile kadıncağızın pahalı bulup da yarım metre aldığı bandın kalanını kaptım. Ne yazık ki sadece bu kadar kalmıştı. Bir daha da gelmedi. Bantla beraber kırmızı pamuklu kumaş arayıp da bulamayınca, bulduğum bu kumaşla yetinmek zorunda kaldım.

 

Kumaş biraz (bayağı) sentetik katkılı ki ütüyü bastırınca yapışıp kalıyor. Elbisenin roba kısmına ütüyü bastırınca olduğu gibi.... İkinci kez de roba dikince, elbisenin öyküsü uzadı. 

Diğer elbiseleri bir sonraki yazıma bırakıyorum. Sırada yüzlerini değiştirdiğim tabureler var çünkü. Zaten yüzleri iyice eskimiş olan taburelerim geçen hafta boya-badana işlerinde yoğun kullanılmaktan atılacak hale gelince, bir de kumaş kaplayıp kullanabilirim diye düşündüm. Bu tabureler mutfakta acil durumlarda çok işe yarıyor.

Bu eski hali, deri benzeri malzeme ile kaplı. Minder kısmının vidalarını çıkarıp, zımba tellerini söktüm. İyice temizledikten sonra önce beyaz bir kumaş ile sonra da elimde kalan küçük duck kumaş parçası ile kapladım. Tabi bu işi yaparken zımbalama aletini kullandım.

Daha sonra alt yüzeyi kapatmak için kenarlarına overlok çektiğim düz renk kumaşı tekrar mindere zımbaladım.

Bu işi iki tabure için yaptım. Fena olmadı sanki...

Niye farklı olduğunu soranlara, elimde bunlar vardı uygun olabilecek.

Bundan sonraki yazım üç minik elbise.

kalıpsız elbise

Havalar birden soğuyup karakış yüzünü gösterince, sıcak tutacak bir şeyler dikmek gerekti. Sanırım ilk defa kendime kalıpsız bir elbise diktim. Kalıpsız dediğime bakmayın, öyle elbiseyi kumaşın üstüne koy, aynından kes falan değil, oturup başka bir elbiseden ince ince kalıp çıkardım.

Güneşte açık renk görünüyor, antrasit oysa, hatta siyah. Ne olur ne olmaz diye dikiş paylarını çok bıraktığım için tüm hatları çizmem gerekiyordu. Normalde hiç çizmeden dikiş payını her zaman 1 cm bırakır ve o paydan dikerim. Bol teyel, işaret falan uğraşamam. Çizgileri eş parçaya aktarmak için (bol teyel yerine) yüz yüze yerleştirip elimle vurarak kopyaladım. Kaygan olmayan kumaşlarda iyi sonuç veriyor. 

Kol dikişinde dikiş payını fazla tutmak hatalı dikmeme neden olduğundan payı kestim. Yine de çizgiyi aktarmak için aynı pıtpıtlama yöntemini kullandım. 

Dikiş payını tam aşağıdaki gibi dikebilecek şekilde ayarlıyorum her zaman, o da yaklaşık 1 cm gibi oluyor. Makinenin ayağını ölçü alıp, tam ayağın kenarından devam edecek şekilde dikiyorum. 

Kol ve etek baskısı çift iğne ile yapıldı. Kolun kısa olması kumaşın yetmemesinden, neden az kumaş aldığımı bilmiyorum. Elbisenin boyu da biraz kısa tabi.

Yakayı çift kat diktim, önce yaka açıklığı ölçüsünde kestiğim düz kumaşı birbirine ekledim. Sonra tek kenarını yaka açıklığına birleştirdim. Diğer açık kenarı ise içe zikzik dikişle içe bastırdım. Bu kadar 

elbise, bluz ve teşekkür

Blog okuyucularıma ve özellikle yılmadan yorulmadan yorum bırakan sevgili blogger-lara kucak dolusu teşekkürü borç bilirim. Uzun aralarla yazı yazmanın yanı sıra, uzun zamandır yorumlara cevap veremeyişimin kendimi haklı gösterebilecek nedenlerini sayıp dökmeyeceğim. Teknik, sıhhi, psikolojik, etkenlerin tamamen olumlu olduğu durumlarda zamanımın olmaması, her şeyin uygun olduğu zamanlarda istek koşulunun yeterli olmaması v.s. Sonra da "hadi" deyip başladığımda ise, artık yorumların hepsine cevap veremeyecek kadar ipin ucunun kaçması.  

Yukarıdaki elbise evin genç kızına günlük giyilebilsin diye dikildi, parlak kumaşı nedeniyle gece kıyafeti sanıldı. Eylül-2012 Burda dergisindeki yukarıda fotoğrafı olan model. Deri cepler tercih edilmedi, kol ve etek baskıları yapılmayı bekliyor. Elbiseyi dikmek isteyenler, dergideki açıklamaları izlemeli, genelde en önce yapılan omuz dikişi, bu modelde kol takıldıktan sonra yapılıyor. Kolun üst kısmındaki pens ile birlikte omuz dikiliyor. Benim gibi dikip sökmeyin. 

Bu da burada kızıma diktiğim bluzun kendime ait olan versiyonu. İşe giderken giydim bile ve çok mutlu oldum. Siyah ya da antrasit ceketle volanlar hoş duruyor. Kumaş şifon olmasına rağmen zorlamayan cinsten ve biraz da özenli çalıştığım için kolay diktim.  (Teyel bile yaptığım kısımlar oldu, o kadarını söyleyeyim.) 

Omuz dikişi için arka parçaya tela form bant (ipli tela) ütüledim, bantın tam ortası dikişe gelecek şekilde. Yaka pervazlarına özenle tela ütüledim.

Son yorumdan başlayarak, cevap vermeye gelince, en azından soruları cevaplayayım:

Sevgili modavesaire Burcu, fermuar ayağı  Pfaff sitesinde de aynen aşağıdaki gibi. Kapalı gibi görünen kısım, iki yanında açıklık var, iğne konumunu o açıklıklara göre en sonuna kadar açabiliyorsun. Rakam yazılı kısım öne geliyır. Arkada iki tane yarık var IDT ayak için, yoksa IDT ayakları da kullanamazsın, ki bu ayaklar burada çok işe yarıyor, hiç fermuarı kaydırmadım. 

Kendindik, sorusuna yorumlarda cevap bulmuştur belki ama ben yine de yazaıyım: Pudra tafta elbise 2009/1 Burda Pratik dikiş sayısı. Verdiğim linkte kapak resmi Türkiye baskısından farklı. 

Yelda Kaya, anvelop bluzun yaka dikişi yok, evet. Etek baskı yapıştırıcısı kullandım. 

Yorumlara toptan baktığımda aslında o kadar da çok soru soran yokmuş. Cevap bekleyen var mı, bilemiyorum. Bu arada aşağıdaki kumaşı Türkiye'de gören bilen varsa haber etsin. Robert Kauffman tasarımı, hem pamuklu düz, hem de flannel (biz bebe pazen diyoruz) olanı Şık Düğme'de vardı, kalmamış. Sipariş vermişler ama Etsy'den alsam daha çabuk gelirdi. 

Sanırım önümüzdeki uzun Kurban Bayramı tatilinde, yorumlara yeniden göz atmak, blogumu şöyle bir düzenlemek için  vaktim olacak. İyi tatiller herkese. 

yaza 5 kala

Yaz mevsiminin kavurucu sıcaklarına yaklaşırken, bizim miniklere ve kendimize yaz giysilerini hazırlamakta biraz geç kaldım sanıyorum. Blogdan uzak kaldığım sürede boş durmadım tabii de, yayınlamaya değecek bir şey de yapmamış olma hissiyle yayın da yapmadım. Aşağıdakiler hariç:

Bu puantiyeli kumaştan, çok önceleri diktiğim elbisenin modelinden 2 tane, diğer minik puanlı kumaşla da yine önceden diktiğim elbise-şort modelinden diktim. 1-2 yaş için (ilk resim). Bu elbiselerin,  henüz doğmamış bir (hatta iki olabilir) kız bebeğe hediye olarak gidesi var sanki...

Aslında bu aralar kapitone kumaşlarla uğraştım, hani şu parlak ve hurç yapılan. Elimde kalan en ufak parçaya kadar hurca çevirdim. Hatta en sona kalanları da çekmecelerimin içine örtü yaptım. Ohh, biraz kumaş eksilmiş oldu, darısı diğerlerinin başına. Aşağıdaki resim kolajı, sağda son diktiğim pudra renkli elbiseyi kızımın üzerinde, solda minik prensesimizin lavaboda serinlemeye çalışırken yakalandığı anı gösteriyor. Üzerindeki elbise de burada diktiğim elbise.

Şu yazımda söz ettiğim kumaşların -koton- firmasının çocuk kreasyonunda kullanılan kumaş olduğunu öğrenince hevesim kaçtı. Pembe kumaştan 4 metre kadar almıştım. Bir an önce bolca harcayıp bitirmeyi düşünüyorum. Çapraz bantlı elbisenin kumaşı da yine aynı firmanın ve Allah'tan fazla almamışım. Netten alınan resimleri aşağıda:

kaynak 1 ve 2

Yine hangi firmanın kullandığını çözemediğim bu minik puantiyeliden, bir de büyük yeğenlerime (7-8 yaş) etek yaptım. Bu da kopya bir model oldu. Daha doğrusu her zaman kullandığım bir model olsa da, zerrininpenceresinden blogda görünce model arayışına girmeden aynı kumaştan dikiverdim. Umarım bana kızmayacaktır. Zaten paylaşımlarımız birbirimize fikir vermek amacını da taşımıyor mu bloglarda? Ticari amaçlı kullanılmadığı sürece...

Bu tarz kumaşlar, yani su-lu denilen ve boydan boya deseni bulunan kumaşlarda ve kalın çizgili kumaşlarda her türlü etek dikilemiyor. Bu kumaşlardaki deseni bütün olarak kullanmak isterseniz mutlaka etek ucuna denk getirmek gerekiyor ve de etek baskısı açısından kolaylık sağlıyor. Kloş veya daire etek dikmek mümkün değil.

Bu arada, kızım çocukken aldığım ve kimseye vermediğim 1993 yılı Burda-özel çocuk sayısını bulamıyorum bir türlü. Kaybolmuş. Bu dergiden elinde olup da işine yaramayan ya da sahaflarda  gören bilen olursa bana haber verebilir mi? Ücret ya da istediği burda dergisi karşılığında alabilirim. Bir kaç ay önce ebay.de'de hem de aynı hafta iki kez karşılaştım kendisi ile. Göndericiler Türkiye'ye gönderim yapmıyordu. Mail ile rica etmek de hem Almanca bilmediğim için hem de İngilizce bile olsa zoruma gittiği için işime gelmedi.

Mutlu günler hepinize.

pudra tafta elbise

Postu yayınlarken 100. yayınım olduğunu farkettim. Zaman çabuk geçiyor, bakınca ben bile şaşırıyorum bunları ne zaman diktim diye... Geçen postlardan birinde sözünü ettiğim 50'li yılların modeli olan elbiseden, önce bir tane siyah, değişik bir kumaştan diktim,

Sonra bir de pembe tafta ile diktim aynısını, ikinciyi dikmek çok kolay oldu. İlkinden ağzım yandı, ikincinin pli yerlerini bol teyel ile işaretledim. 

Kalıp sanki gerçekten de eski dergilerden alınmış gibi. (Beden konusunda hata yapmışım, yeni farkettim. 34 beden kalıbı kullanmışım.) Birazcık bollaştırmak ve kısaltmak dışında fazla oynama yapmadım, özellikle kol oyuğu v.s. tam oldu. 

Alt etekleri dergide tarif edildiği yapmadım. tül rahatsız ediyor çünkü. tülle birlikte saten astar da geçirdim. 

Tül eteği mankene giydirmek kısmet olmadı. Dar geldi. Beline iğne ile tutturup, giyildiğinde geleceği şekli aşağıdaki gibi göstermek için etek baskı yerlerini de iğneledim.

Tafta ilk kez kullandığım bir kumaş, ancak dikişi zorlamadı.

Yeni bir haftaya başlarken mutluluklar herkese...