bir minik elbise ve tabure yenileme

Önceki postumda yayınlayacağımı söylediğim elbiselerden ilki, aslında son diktiğim elbise, diğerlerinin ilikleri açıldı, düğmelerini dikeyim diye bekletiyorum.

 

Bu elbisenin ilikleri açılmadı, çünkü makinemin ilik ayarı bozuk. Ankara'da Özdemir Makina'ya götürüp tamir ettirdiğim ilik ayarı hala götürdüğüm gibi, tamir edildi diye vermişlerdi. Ben mi yanlış yapıyorum acaba diyorum. Sık aralarla denedim olmuyor. Siz siz olun, tamirde iken makinenizi tamirden denemeden almayın. Artık ilikleri dışarıda açtırıyorum. Bu da zaman alıyor tabii. 

Bu elbisenin öyküsü, etek kenarlarına diktiğim çiçekli bant ile başladı. Şık Düğme'de her zamanki gibi, her şeye göz atarken, bir bayanın kırmızı kumaş üzerinde nasıl duruyor diye sorması ile kadıncağızın pahalı bulup da yarım metre aldığı bandın kalanını kaptım. Ne yazık ki sadece bu kadar kalmıştı. Bir daha da gelmedi. Bantla beraber kırmızı pamuklu kumaş arayıp da bulamayınca, bulduğum bu kumaşla yetinmek zorunda kaldım.

 

Kumaş biraz (bayağı) sentetik katkılı ki ütüyü bastırınca yapışıp kalıyor. Elbisenin roba kısmına ütüyü bastırınca olduğu gibi.... İkinci kez de roba dikince, elbisenin öyküsü uzadı. 

Diğer elbiseleri bir sonraki yazıma bırakıyorum. Sırada yüzlerini değiştirdiğim tabureler var çünkü. Zaten yüzleri iyice eskimiş olan taburelerim geçen hafta boya-badana işlerinde yoğun kullanılmaktan atılacak hale gelince, bir de kumaş kaplayıp kullanabilirim diye düşündüm. Bu tabureler mutfakta acil durumlarda çok işe yarıyor.

Bu eski hali, deri benzeri malzeme ile kaplı. Minder kısmının vidalarını çıkarıp, zımba tellerini söktüm. İyice temizledikten sonra önce beyaz bir kumaş ile sonra da elimde kalan küçük duck kumaş parçası ile kapladım. Tabi bu işi yaparken zımbalama aletini kullandım.

Daha sonra alt yüzeyi kapatmak için kenarlarına overlok çektiğim düz renk kumaşı tekrar mindere zımbaladım.

Bu işi iki tabure için yaptım. Fena olmadı sanki...

Niye farklı olduğunu soranlara, elimde bunlar vardı uygun olabilecek.

Bundan sonraki yazım üç minik elbise.

zamanın getirdikleri-2-

Tembel adam yaratıcı olurmuş. Elbiselerin arkasına eskiden çıtçıt bastırtıyorken, hadi daha el emeği olsun diye ilik-düğme çalışayım demiş ve bu son diktiğim elbiseleri düğmeli yapmıştım. Tabii yeni makinemin çok güzel ilik açması da etkenlerden biri. 

Ancak arkası tamamen açık olarak diktiğim elbiselerde 3 yukarı 4 de aşağıya toplam 7 tane ilik-düğme de zor doğrusu. Ben de şöyle yaptım, üst bedene eşit aralarla 3 ilik-düğme diktim. etek kısmına gelince, düğmeleri eşit aralıklarla kumaşın her iki katına da diktim, yani hem kumaşı birleştirdim hem de düğmeli imiş görüntüsü verdim. 

Son fotoğraftaki hatayı buldunuz mu? Daha yakından bakarsanız, kırmızı düğmenin krem rengi iplikle dikildiğini, hatta iliğin de aynı renkle yapıldığını görürsünüz. "Tarz" diyemeyeceğim, geç farkettim. Nasıl dalmışsam. 

Ekmek sezonunu da açtım nihayet. Bir iki yıldır yapmıyordum. Oysa sabahları ekmeğin o miss gibi kokusu ile uyanmak öyle güzel ki...

minik fisto elbise

Kol yapımını bir önceki yazımda anlattığım, beyaz fisto kumaştan diktiğim elbise çoktan bitti. Hiç bir süs, kurdele, fiyonk v.s. eklemeden... 

Benden bu kadar diyerek ablama veriyorum miniklere diktiklerimi. O düğmelerini dikiyor, çıtçıtlarını bastırıyor, pek sade bulduklarını da süslüyor, çorabını, aksesuarlarını tamamlıyor anneleri ile birlikte.  

Şimdi bir elbise daha diktim miniğe, tamam değil henüz. Çok keyif alarak dikiyorum akşamları, vakit buldukça kısa kısa. Ablasınınki ile birlikte hafta sonuna hazır olur inşallah. Etsy'den aldığım kumaşları kullanıyorum.  Çok zevkli bu dikiş işi. 

pembe minik elbiseler ve bir kitap

Ablamın isteği üzerine daha önce diktiğim pembe kloş elbisenin aynısından iki tane daha diktim, hediye götürülecekler. Öncekinden farkı bellerindeki şeritler. Çocuk elbiselerinde süsü sevmesem de bu kadardan bir şey olmaz. 

Yeni makinede güzel ilik açmayı becerebilirsem, elbiselerin iliklerini kendim açıp düğme dikmeyi düşünüyorum. Pembe renk, aydınlık bir renk olduğundan mıdır nedir, güneş ışığında çekilen fotoğraflarda çok açık çıkıyor ve parlıyor. Doğru fotoğraf çekmenin bir yolu vardır elbet ama ne yazık ki şu an bilmiyorum.

Bu blog, bir dikiş ve hobi blogu olduğu için okuduğum kitapların hiçbirini burada paylaşmıyorum. Ama kitapçılarda gezinirken dikiş ya da giyimle ilgili kitap bulursam da kaçırmam doğrusu. Hafta içi öğle tatilinde kitapçılarda dolaşırken şu kitaba rastladım ve aldım: 

Kadınları vücut tiplerine göre meyve isimleri ile kategorize edip, ne şekilde giyineceklerini söyleyen kitap ya da yazılar gibi değil, hangi fiziksel özellikleriniz olursa olsun, daha şık ve dengeli giyinmekle ilgili ipuçları veriyor. Tavsiye ederim. Okuduktan sonra gardrobumu esaslı bir elemeden geçirmeye karar verdim. Keyifli hafta sonu dileklerimle. 

Cath Kidston çanta

Büyük kitapçılarda saatler süren aramalarım sonucunda D&R'da bulabildiğim Cath Kidston'ın SEW! adlı kitabını, internet sitesinden, mağazadaki fiyatından %25 ucuza aldım. İlk olarak kitapla birlikte gerekli tüm malzemesi verilen çantayı diktim. (shoulder bag)

(Bizim çanta, cüzdan, torba şeklinde birkaç şekilde adlandirdığımız ve işlevine göre alışveriş çantası, seyahat çantası, spor çantası v.s. dediğimiz oluşuma, yabancıların şekline göre de isim vermiş olmaları bana ilginç geliyor. Bu konuyu da başka bir postta ele alalım.)

Dikiş aşamalarını da fotografladım. Gerçekten çok zormuş bu 'tutorial' işi, üstelik hazır kesilmiş, dikiş yerleri işaretlenmiş, sadece dikmesi kalmış bir çantada. Yerli, yabancı tüm paylaşımcı dikiş bloggerlarına yeniden teşekkür ediyorum.

Çanta astarsız olarak verilmiş ama ben ana parçaları gri keten kumaştan birer kez daha keserek astar oluşturdum. Astara bir de cep yapabilirdim. Niye aklıma gelmedi acaba?  Bir de astarı çantanın ağız kısmında 3 cm daha kısa kestim. (çantanın pervazlı olması nedeniyle) Bir de en önemli şey: Her dikilen yeri mutlaka ütüleyin.

Ön ve arka parça ile astar parçalarının kenarlarına sürfile yaptım.