El işleri, el sanatları veya hobi olarak diğer el becerisi ile üretime dayalı işlerle uğraşanlar bilir: Ellerinle ürettiğin bir şeyi kullanmanın, seyretmenin, hediye etmenin keyfi başkadır. Başkadır, çünkü uzun sürer, gururludur, sadece paranızı kullanarak değil beyninizi, yaratıcılığınızı, tüm bedeninizi ve en önemlisi ellerinizi kullanarak ortaya çıkarmışsınızdır onu. Sevgili Berceste'nin ''parmakları çalıştırmak'' konulu güzel yazısını okuyunca daha bir önem verir oldum ellerime. (Parmakları elle bütün olarak düşünüyoruz doğal olarak)
Şimdiye kadar yaptığım pek çok şeyi yakınlarım ve çevremdekilerle paylaşmış olsam da, hala severek kullandığım (ya da seyrettiğim) bazı üretimlerim yıllardır bana keyif veriyor. Birbiriyle ilgisiz, dekorla uyumsuz bile olsa...
Odamın baş köşesinde asılı çapraz nakış (kanaviçe) :
Salon ile mutfak arasındaki camlı kapıyı bir parça kapatmak için keten ve dantel kullanarak diktiğim perde:
Şık düğmeden aldığım minicik çiçekleri, yerleştirdiğim kartonda yapılma saksı ve yanında magnet olarak alıp kırılınca mutfakta dolap kapağına yapıştırdığım saksı (Dolap kapağından boyutları anlaşılabilir, küçük parmak kadar var, yok):
Fırsat ve zaman bulup bir zamanlar yaptığım yağlı boya çalışmalarımdan bazılarından bir kesit: (semazen) ve
Sırtında bebek taşıyan kız:
Ve yalnızca çerçeve olarak kullanma niyeti ile (içine nakış yerleştirmek üzere) Jua'dan alıp, sonra içindeki çiçekleri çıkarıp atmaya kıyamadığım çerçeveler:
Şimdilik bu kadar...
