bloglar hayat bulsun

Birkaç yıldır hareketsiz, sanal ortamın uçsuz bucaksız derinliklerinde kaybolmaya aday blogumu yenilemeye karar verdim. Alan adı alarak bir web sitesi oluşturmadan önce, picasa üzerinde yanlışlıkla silinen pek çok fotoğrafı bulamasam da bulabildiklerini yeniden yükledim.

Elbiseyi, kendindik  blogunun sevimli sahibi İrem'in düzenlediği etkinlik için diktim. Adı "cumhuriyet elbisesi". Zamanında yetiştirememek üzücüydü ama elbisenin bitmiş hali de içimi açtı.

Kalıp: 1999 Haziran Burda 137/138 model, biraz değişiklik yaptım.

Tez zamanda yeni dikişlere, yeni yazılara.....


.

her telden, güzel işler

Millî ve dinî bayramlarda, yazı yazmayı pek istemesem de, aynı zamanda tatil olması nedeniyle kısıtlı zamanımda ve hazır evdeyken, elimdeki hazır malzemeyi bloga aktarmayı uygun gördüm, ki yazmazsam daha çook bekler bunlar. Bu arada tabii ki gençlerin, genç kalanların, herkesin bayramını da kutlarım.

En yukarıda gördüğünüz yastık yapım videosundan öğrenilerek yapıldı. Bu tarz yastıklarda, düz dokulu kumaş kullanmak, yapılan katmanların güzel görünmesini sağlıyor. Kullandığım kadife dökümlü ve elastik kumaş örnektekinden daha farklı bir doku oluşturdu. Smocking  adı da Türkçe'de elişi literatüründe karşılığını bulamadım. İşin en zor kısmı kumaşa çizgileri aktarmak, gerisi kolay.

Çizgileri, kendiliğinden uçan kalem ile çizdim. Tabii böyle olunca çizgiler silinmeden bir an önce bitirmek gerekti.

Ailenin diğer üyelerinin yaptığı işlere de yer vermek lazım blogda. Mesela, ahşap boyamada ustalaşan bir ablamın bizim için boyadığı tepsi. Ahşap boyama ile bitmiyor tabii. Hemen her kardeşte el sanatlarına ve güzel sanatlara karşı bir düşkünlük ve yetenek var gerçekten, övünmek gibi olmasın.

 

Bu deseni çok kişi tanıyordur eminim. Eskiden evlerin duvarlarına süs halısı olarak asılan halının deseni. Nereden geldi, nereden alındı bilmiyorum ama  tüm diğer hatıralarımız gibi mazide kaldı.

Bu minyatür kağnı da çook yakınım bir büyüğümün eseri. İznini de almadım, karşı çıkacağını sanmadığımdan yayınladım. İnşaallah kızmaz. Yeğenimin düğününe gittiğimde çekmiştim fotoğrafını, Yoksa zamanla parçaları kaybolup gidecek, hatırlamayacağız belki.

Çok güzel değil mi? 30-40 cm bir kağnı.

Az kaldı unutuyordum. Geçen yazımda fotoğrafını yayınladığım su damlası desenli kumaştan da bu elbiseyi diktim.Dikerken çok zorlandım, hassas bir kumaş ve sökmeye gelmiyor. Ayrıca dikerken ellerim nedendir bilmem yapış yapış oldu. Elbiseyi tamamlamadan yıkamak zorunda kaldım.

Herkese iyi haftalar dilerim. Esen kalın. 

bebek elbiseleri

İşte şortları ile birlikte son diktiğim bebek elbiseleri...

Ailedeki tüm küçük kızlara dikilecek bu elbiseden, belli oldu. Zaten artık blogumun klasiği oldu bu model.

Ve arkası. Dikiş makinemin ilik açma kısmının uzunca süredir bozuk olmasından dolayı ilikleri tuhafiyede açtırıyorum ve yanlış düğme göstermişim sanıyorum ki ilikler çok küçük açılmış. 

Düşündüğüm düğmenin boyutu iliğe uymayınca farklı bir düğme diktim. Evde ne kadar çok düğme çeşidi olursa olsun, gerektiği zaman hiçbir giysiye uygun düğme bulamıyor ve yine çarşıdan alıyorum. 

Bu elbise de düğme azizliğine uğradı. Ama kumaş kaplı pembe-kırmızı düğmelerimin üç tane değil iki tane olduğunu farkettiğimde. Dolayısıyla elimde bulunan karışık desenli düğmeleri diktim buna da. Hiç belli olmuyor. Aşağıdaki dikilmiş düğmelerin yanında dikmeyi düşündüğüm ama üçüncüsünü bulamadığım düğmeler...

Bu modelin asıl özelliği öndeki üç düğme ile arkadaki çapraz kafes.

Vee en sona sakladığım, deseni süper olmakla beraber, kumaşı hakkında aynı şeyi söyleyemeyeceğim elbise. Kumaş oldukça sentetik ağırlıklı. Her türlü bebek elbisesine ince pamuklu astar yapıyor olsam da bebek giysisi için aslında uygun değil bence.

Düğme sorununu en kolay çözdüğüm bu elbise oldu. Basket topu desenli kırmızı düğmeler elbiseye güzel yakıştı.

Esen kalın....

kirazlar

Diktiğim miniklerin sonuncusu. Pek minik sayılmaz, iki yaş için. Yine aynı kalıp aynı model. Artık biraz model çeşitlemeleri yapsam iyi olacak.

Kiraz desenli kumaş, sevimli kumaş tasarımlarını pek sevdiğim Robert Kaufman kumaşı. Şık Düğme'den alınma. Düğmeleri üç farklı renkte diktim.

Bebek giysilerini (en azından robasını) genelde astarlı yapıyorum, yaka ve kol kenarlarında daha güzel bir bitiş sağlıyor. Kısa kollu elbiselerde dahi, güçlükle de olsa astarı ekliyorum. Ancak bu elbisede yaka ve kol kenarlarına verev biye çevirdim. Aynı duruşu sağlayamadım. 

Değişik modellerde görüşmek üzere. :)

kumaş ve elbiseler

Yalnızca kumaşları göstermek istedim. Böyle güzel kumaş bulduğumda bir an önce bir çocuk elbisesine dönüştürmek istiyorum. Fotoğrafları gün ışığında çekmiş olsam da maalesef renkler tam olarak yansımadı. Çok canlı bir sarı üzerine canlı yeşil, mor, pembe-kırmızı desenleri olan, likralı bir kumaştı oysa. 

Bu elbisenin kumaşı da çok canlı renkleri ile biraz kalın bir dokuma. O yüzden her iki elbisenin astarını da çok  ince, müslin gibi bir kumaşla yaptım. Her ikisi de arka ortadan fermuarlı.

Bu kumaş çok inceydi işte... Astarını kendi kumaşından yapmama rağmen halâ incecik.

Bu kadar...

yaz dikişleri

Haziran ayına ait bir tek yayınım olsun. Çantada gerçek deri kullandım. Saplarını yapmadan çekmiştim fotoğrafı.

Kumaş etsy'den, iki renk:

Elbiseler klasik bebek elbisesi, Burda kalıpları ile diktiğim. İşyerimin kumaşçıların bulunduğu sokağa taşınması ile birlikte, hızla büyüyen kumaş stoğumu eritme çabalarımın sonuçları bunlar:

Bebek elbisesi dikerek kumaş bitirilmez biliyorum da, bi şekilde de dolaplarda yer açılması lazım. Bu minik elbiseler en azından bebek hediyesi olarak gidiyor.

Bu da 6-7 yaş için askılı yaz elbisesi, tamamlanmadı daha.

Mutlu, huzurlu haftalar diliyorum herkese.

yaza 5 kala

Yaz mevsiminin kavurucu sıcaklarına yaklaşırken, bizim miniklere ve kendimize yaz giysilerini hazırlamakta biraz geç kaldım sanıyorum. Blogdan uzak kaldığım sürede boş durmadım tabii de, yayınlamaya değecek bir şey de yapmamış olma hissiyle yayın da yapmadım. Aşağıdakiler hariç:

Bu puantiyeli kumaştan, çok önceleri diktiğim elbisenin modelinden 2 tane, diğer minik puanlı kumaşla da yine önceden diktiğim elbise-şort modelinden diktim. 1-2 yaş için (ilk resim). Bu elbiselerin,  henüz doğmamış bir (hatta iki olabilir) kız bebeğe hediye olarak gidesi var sanki...

Aslında bu aralar kapitone kumaşlarla uğraştım, hani şu parlak ve hurç yapılan. Elimde kalan en ufak parçaya kadar hurca çevirdim. Hatta en sona kalanları da çekmecelerimin içine örtü yaptım. Ohh, biraz kumaş eksilmiş oldu, darısı diğerlerinin başına. Aşağıdaki resim kolajı, sağda son diktiğim pudra renkli elbiseyi kızımın üzerinde, solda minik prensesimizin lavaboda serinlemeye çalışırken yakalandığı anı gösteriyor. Üzerindeki elbise de burada diktiğim elbise.

Şu yazımda söz ettiğim kumaşların -koton- firmasının çocuk kreasyonunda kullanılan kumaş olduğunu öğrenince hevesim kaçtı. Pembe kumaştan 4 metre kadar almıştım. Bir an önce bolca harcayıp bitirmeyi düşünüyorum. Çapraz bantlı elbisenin kumaşı da yine aynı firmanın ve Allah'tan fazla almamışım. Netten alınan resimleri aşağıda:

kaynak 1 ve 2

Yine hangi firmanın kullandığını çözemediğim bu minik puantiyeliden, bir de büyük yeğenlerime (7-8 yaş) etek yaptım. Bu da kopya bir model oldu. Daha doğrusu her zaman kullandığım bir model olsa da, zerrininpenceresinden blogda görünce model arayışına girmeden aynı kumaştan dikiverdim. Umarım bana kızmayacaktır. Zaten paylaşımlarımız birbirimize fikir vermek amacını da taşımıyor mu bloglarda? Ticari amaçlı kullanılmadığı sürece...

Bu tarz kumaşlar, yani su-lu denilen ve boydan boya deseni bulunan kumaşlarda ve kalın çizgili kumaşlarda her türlü etek dikilemiyor. Bu kumaşlardaki deseni bütün olarak kullanmak isterseniz mutlaka etek ucuna denk getirmek gerekiyor ve de etek baskısı açısından kolaylık sağlıyor. Kloş veya daire etek dikmek mümkün değil.

Bu arada, kızım çocukken aldığım ve kimseye vermediğim 1993 yılı Burda-özel çocuk sayısını bulamıyorum bir türlü. Kaybolmuş. Bu dergiden elinde olup da işine yaramayan ya da sahaflarda  gören bilen olursa bana haber verebilir mi? Ücret ya da istediği burda dergisi karşılığında alabilirim. Bir kaç ay önce ebay.de'de hem de aynı hafta iki kez karşılaştım kendisi ile. Göndericiler Türkiye'ye gönderim yapmıyordu. Mail ile rica etmek de hem Almanca bilmediğim için hem de İngilizce bile olsa zoruma gittiği için işime gelmedi.

Mutlu günler hepinize.

elbise günleri başlıyor

Baharın nazlanarak olsa da güneşli yüzünü göstermesiyle birlikte pembelere, çiçekli, böcekli kumaşlara gidiyor elim yine. 

Yeni çıkan kumaşlar, moda, tasarım gibi konularda biraz arkadan giden Ankara kumaşçılarında yukarıdaki kumaşı görmenin bünyemde yarattığı şoku, mesaiye yetişme kaygısı ile kısa sürede atlattıktan sonra kendime geldiğimde, kumaşın tamamını satın alırken buldum kendimi. Şaşırmayın canım, atla deve değil sadece 4,20 m kalmış. 

İşin daha da güzeli aynı kumaşçıya, kızım için tafta almaya gittiğimde buna benzer iki hatta üç kumaşla daha karşılaşmak oldu. Bu kez şok geçirmedim tabii. Bir tanesi şifon benzeri ve geniş lacivert beyaz çizgi-bantları olan bir kumaştı. Onunla çocuk elbisesi yapamayacağım. Belki kızıma bir tunik ya da elbise yaparım. Diğer kumaş çeşitlerini diktiğimde blogda ya da İzmir Caddesindeki terzilerin bulunduğu Sönmezer Pasajı'ndaki Bursa Kumaş'ta görebilirsiniz, tabii kalmışsa... (Nerden aldığımı soranlar olacaktır diye yazıyorum. Yine de soran oluyor bazen:) 

Pembe kumaşımı, çok olmasına rağmen kıyamayarak kestim, diktim. Öyle kıyamadım ki kumaşa, görmemiş misali... ne dikeceğimi bilemedim önce. Sonra, keserken kumaşı, öyle bir tasarruflu kesmişim ki, kolsuz olacak elbisenin kol ağzına geçirmek için şöyle kıyıdan köşeden 20 santimlik bir verev bant çıkarmak mümkün olmadı. Ben de koca kumaşı verev bant için heba etmeyeyim bari diye kol kestim, diktim. Off, şimdi yazarken içim daraldı. 

Önümüzdeki hafta, alttaki 50'li yıllara aitmiş gibi görünen elbiseyi pembe tafta kumaştan dikmeyi düşünüyorum. Tabii kızım için... Aslında bir tane diktim, siyah sentetik bir kumaştan ve güzel de oldu. Yalnız manken siyah. elbise siyah, güneş yok fotoğraflar  güzel çıkmıyor, fotoğraflayamadım. Alttaki model 2009/1 Burda Pratik Dikiş, 5A 

Güneşli ve sıcak bir hafta sonu dileklerimle...

kapitone çocuk çantası

Görüldüğü gibi, bir önceki postumda minik prenses için diktiğimi söylediğim elbiseyi bir kat fırfır ekleyerek biraz uzattım. Üzerine nasıl olacağını bilmiyorum, daha önce söylediğim gibi bizim minikleri pek fazla göremiyorum. Ama elbisenin askıda duruşu küt bir görüntü sergiliyordu, hoşuma gitmedi. 

Giyim kuşamda küt görüntü göz yoruyor. Kısa boylu bir bayanı, belki uzun görünebilmek için giydiği ama tam tersi kısa gösteren bir mini etekle gördüğümde hep aklıma bu kitap gelir. Hepsi bildiğimiz şeyler kitapta söylenenler, ama isimlendirilip teşhis konulunca insan daha bir farkına varıyor. Vücut orantılı olduğu, fazla kilolu olmadığı sürece boy çok da önemli değil. Oysa bildiğim çok kişi kısa boylarını, kalın bacaklarını, orantısız vücutlarını gözümüze soka soka geziniyor. 

Neyse, miniğin elbisesinden artan mini minnacık bir kumaşla da, bu sitede gördüğüm çantadan diktim. Bu kadar özensiz diktiğim bir şeyin bu kadar güzel olması da beni çok şaşırttı. Üstelik, dolaplardan neredeyse tepeme dökülecek kumaş yığınları dururken, 20 cm lik bir kumaşla hem elbise hem de çanta dikmiş olmanın  haklı gururunu da yaşamış oldum. (Tabii ki, fikir için de site sahibine teşekkür ediyorum, çeviri yapınca adı Tatiana yazıyor.) 

Elbiseden kalan parçayı önce sıkıştırılmış elyaf kullanarak kapitone yaptım. Sonra, daha önce kendi başıma ölçüp biçerek oluşturduğum kalıpla çantayı kestim. Orijinalinde arka parça ve kapak tek parça yapılmış benim kumaşım yeterli olmadığından ayrı ayrı kestim.

Kapitone yaparken puanlı kumaşı kullanıp astar dikmemeyi düşündüm önce. Astarsız çalışılabilecek bir teknikle diktim çünkü. Bu teknikte dikişler kumaşın yüzünden çekilip, dikiş yerlerine biye geçiriliyor. Çantanın içine de minicik bir cep diktim. 

Uygun düğme bulamadım, uyduruk bir düğme bastırdım elimdeki aparatları kullanarak. Çantanın yapımı hakkında bir öğretici yayınlamayı çok arzu ederdim, ancak olanaksız şu günlerde. Az da olsa dikiş dikip, bloga yazabildiğime şükrediyorum. 

Güzel bir haftaya, güzelliklerle başlamak dileği ile...