işte geldim, burdayım

'Hay Allah! Dört aydır yazmamış mıyım ben buraya? Hiç farketmedim.' gibi bir pişkinlikle, hiç ara vermemiş gibi yazmak garip olacak. Aylardır hiç canım istemedi, hatta o çok sevdiğim blogları bile gezemedim bu sürede. Yazmamanın bahanesi çok, aslında tek nedeni, isteksizlik. Ülkede ve dünyada yaşananlar, son aylarda başımıza gelen felaketler bir yana, devam eden günlük hayatımızda peş  peşe yaşanan değişikliklerin sürüklediği karamsarlık çukurundan yavaş yavaş çıkmayı başardım sanıyorum. 

Baharın ilk çiçekleri ve ardından  erguvan zamanı bir İstanbul'a taşınma yaşadık.

Sonra ofis taşınması, girilemeyen üniversite sınavı, seçimler, peş peşe yaşanan su baskınları, Soma felaketi, televizyon izlerken kendimi örgüye vurduğum günler.

Kızçenin ördüğü bebek hırkalarından artan yünlerle ördüğüm bebek battaniyesi. Çabucak bitmeyen işleri yapmak zor geliyor artık, bu yüzden örgü de benim sadece televizyon karşısında yaptığım aktivitelerden. Koltuğun yanında iplerim ve örgülerim duruyor ve ne zaman televizyon karşısına geçersem, keyfim hangisini isterse o örgüye devam ediyorum. 

Bebek hırkası demişken, bir tanesi bu mesela...

Bir de bu arada söylemeyim, 6 yıldır oturduğum evimde, hiç bir zaman çiçek açmayan tüm menekşeler, yılbaşı çiçeği ve orkideler de çiçek verdi, nedenini bilmiyorum.

Nedensiz coşan bu çiçekler, hala çiçekli durumdalar. Siz bunlara bakarken, ben yeni dikilmiş bebek elbiselerini yayına hazırlayayım. 

günlerle gelen 2

Bir menekşe daha açtı, darısı yılbaşı çiçeğine. Sanırım bir süre daha uzun aralıklar olacak yazılarımda. 

Evdeki kumaş yığınlarını bir an önce eritebilmek için, çabuk çabuk bir şeyler dikeyim istiyorum ama kolay olmuyor. En kolayından bebek kumaşlarını, önce battaniyeye, kalan parçaları daha küçük alt örtülere dönüştürdüm, iki küçük yastık da çıkardım bu arada. 

Aa saymamıştım, dört tane olmuş.

 Üstteki hariç, diğerlerine sıkıştırılmış elyaf ile basit yorganlama yaptım.

Bunlar da kalan küçük parçaları kullanarak yaptığım alt örtüleri.

Kumaş dolabında bir rafın yarısı kadar yer açılmış oldu.

Kumaşlardan açılan yere geçmeyi bekleyen şanslı grubun yanında, çok miktarda kumaşın da açıkta kalacağını söylememe gerek yoktur herhalde.

Haa unutmadan, bir kaç yıl önce ilk hevesle, arta kalan kumaş ve nevresimlik parçalardan birleştirdiğim örtüyü de yine basitçe yorganladım. İçine elyaf koydum. Basitçe dediğime bakmayın, en basiti bile çok zaman ve emek istiyor. 

İnşallah kısa sürede görüşmek üzere hoşça, keyifle, sağlıkla kalın...

bebek battaniyesi

Uzuun bir aradan sonra, toplasan 3-4 tane diktiğim bebek battaniyesi ile post yazmak, doğrusu biraz  ayıp olacak. Yazacak o kadar çok şey var da, bir şeyler dikmeden üretmeden yazmak hoşuma gitmediği için biraz zorlayarak da olsa dikişe başladım. Battaniyelerin kumaşlarını (aslen nevresimlik kumaş), işime çok yakın olup öğle arasında dahi gidebildiğim Samanpazarı'nda görür görmez aldım birer metre, bebek battaniyesi yaptım. 

Bebek nevresimi olmak üzere üretilmişler, biraz da kombinlenmeye uygun. Aynı boyalarla bir kaç desen üretildiği zaman, birlikte duruşu da hoş oluyor. Bu arada nostalji yapmadan geçemeyeceğim. Yıllar önce, henüz konfeksiyon ve tekstil sektörü bu kadar gelişmemişken, hazır giyim yerine insanlar kendi bedenlerine özel kıyafetler diker ve diktirirken, gerçekten bu ülkede kumaş çeşidi çok fazlaydı. Çin'in adı sanı yoktu, ithal kumaş dendiği zaman, ülkede bulunmayan ama kaliteli kumaştan söz edilirdi. 

Bir iki hafta önce, kumaş aşkım iyice depreşip, kabına sığmaz hale gelince, yerli üretimden ümidi iyice kesip Etsy ve bir kaç online kumaş sitesinden sipariş vermeye kalktım, daldığım yerden çıkamadım. O ne kumaş çeşididir öyle? İnsan bakamıyor ki hepsine, seçebilsin. Aradığım Zakka Kokka v.s. kumaşlar da Çin menşeli. Zaten Avrupalı kumaş tasarımcılarının üretimlerinin de Çin'de yapıldığını sanıyorum. Amerika'dan gelince ithal diyoruz. Yoksa niye o kadar ucuz olsun.  Ankara'da Şık Düğme'de sadece Robert Kaufmann tasarımlarını görebiliyorum, 27 TL. Etsy'de her türlüsü shipping dahil 10 USD'ye çıkmıyor. Ama kumaşların renkleri, desenleri öyle güzel ki, Çin min vız geliyor. 

Pembe ve mavi koyunlu kuzulu kumaşı, desenli flanel ile birleştirip, araya elyaf yerleştirerek, seyrek aralarla makinede düz dikişle kapitone yaptım, kenarlara da arka yüzde kullandığım flanel ile biye geçirdim. Kullandığım elyaf o kadar kalındı ki battaniye değil yorgan oldu. Neyse ben de onu eve gelen bebek-çocuklara yorgan olarak verebilirim. En üstteki araba desenli kumaş, bej rengi flanel ile dikildi, elyafsız, en kolayı.

Bu şeker kumaşı beyaz flanel ile kullandım, boyutu küçülttüm (85*90). İnce elyaf, seyrek düz makine dikişi kapitone ile kenarlar verev kareli kumaşla biyeli. Çift kat biyeyi, quilt tekniği ile bir yüzden makine çekip diğer yüzde el dikişi ile bastırdım.

Kumaşı kapitone yaparken zorlanınca, aşağıda fotograftaki kalemle düz çizgilerini çizerek diktim. Kalem izi buharlı ütü ile çıkıyor. Uçan kalemlerden daha iyi geldi bana. Minik klipsler cüzdan için. Not : Silinebilir tükenmez kalem olarak biliniyormuş ve şimdi öğrendiğime göre -10 derecede  silinen yazılar geri geliyormuş. Dikişte kullanmamak daha doğru olur o zaman. 

Off ne uzun yazmışım, yoruldum. Bol dikişli, keyifli günler...

kapitone dikişi

Emektar makinemin kapitone ayağı, düz kapitone dikişleri için ideal. Aralarına elyaf yerleştirilmiş iki kumaşı da aynı ölçüde besleyerek dikiyor. Ayağın alt kısmında aynı makinenin üstündeki dişliler gibi dişliler var ve üstteki kumaşın (teknik terimle) beslenmesini sağlıyor. Bu ayakla diktiğim bebek battaniyesi.

Kumaşı ikiye katlayarak oluşturduğum ve battaniyenin kenarına geçirdiğim biye de el dikişi ile bastırılmayı bekliyor. 

Elimde kalan son jean kumaşı da torba-çanta olarak değerlendirdim. Kumaş yıkandığında dalga dalga beyaz izler olmuştu, doğrusu bu kumaştan bir şey olmazdı.