etek klasikleri

Hafta sonu tatili için Ankara'ya gelen kızım dönüşte 4 etek, 1 elbise, 1 panço ve bir bluzdan oluşan Ankara ganimeti ile valizini doldurdu. Etekler son diktiklerim, diğerlerini yayınlamıştım. Güle güle giysin.

Model seçmeye uğraşmadan elimde bulunan kumaşlardan çan etek ve dar etek kalıpları ile diktim hepsini. Şu alttaki ya saf yün ya da yüksek oranda yün barındırıyor ki ütülerken çok fena yün koktu. Üsteki kaz ayağı desenli kumaş ise yumuşacık, esnek ve kaliteli bir kumaş.

Eskiden çeyiz için seccade işlenirdi, şimdilerde pek kalmadı sanırım. Örgü, nakış derken fena sarmış bunlara. Giderken bir dolu nakışlık keten, nakış ipi v.s. götürdü evden. Bu da o seccadelerden.

Son olarak bir Kastamonu el dokuması, kim bilir kaç yıllık. Ne yapacağını bilememiş kuzenim, ablama vermiş o da denemek için büyükçe bir parçayı bana verdi. 1/2 metre eninde dokunmuş, kalınca bir kumaş. Şu peştemal diye satılan seyrek dokumalar gibi değil.

Sanıyorum %100 pamuk. Ne yapsam diye düşündüm. Çanta, yastık, pamuklu dantel ile parçalar birleştirilerek perde, masa örtüsü, runner v.s.

Bu hafta sonu böylece geçti, Umarım hafta içinde bir şeyler yapabilirim. Kafam proje dolu. Herkese bol güneşli, verimli ve huzurlu bir hafta dilerim.

zürafalar, filler

Zürafanın papyonu, zürafayı efendi bir şahsiyete dönüştürmüş:) Birazdan bir baloya gidecekmiş gibi bir hali var. Aşağıdakiler de safari kulübünün takıma giremeyen üyeleri, belki başka bir projede kullanılacak.  

Tüllerle yaptığım kapı süsü de böyle bir şey.

Kırık beyaz (ya da krem rengi) tüllerle yaptığım bu süs, bembeyaz kapı üzerinde kirli gibi duruyor. (Kapıları bildiğimiz süt beyaza çevirmiştim yazın.)

Keçelere bulaşmışken başka güzellikler de çıktı karşıma nette dolaşırken, bir de ben denesem fena olmaz.

Görsel ciciseylerdukkani.blogspot.com.tr/den alınmıştır

Ce yeni etekler dikiliyor kızçeye, hepsi de klasik olacak. İş yeri giyimine uygun. Fermuarlarını çok sistemli diktim, Bu kez sağlam oldu.

Hafta sonu tatilinizin güzel geçmesini dilerim.

etekler

Dün yeni yazı hazırlarken, fotoğraflarını da yayınlamak üzere hazırladığım, ama yazıya eklemeyi unuttuğum etekler, hiç hesapta yokken bir post daha yazdırdı. Üstteki dar yünlü etek evin genç kızına, soğuk kış günlerinde işe giderken giymesi için. Çoklu askıda asılı olduğundan alttaki açık renkli eteğin konu ile alakası yoksa da yeni dikilmiş olan bu etek, üşengeçlikle boş bulunan ilk askıya konumlandırılmıştır. 

Bu kloş etek yeğenime, boyu diz altında biten yarım daire,

En alttaki de aynı modelin diz boyu, evin genç kızına. Mevsimlik bir kumaştan.

triko zamanı

Kumaşçılarda triko kumaşlara musallat oldum bu kez, bu hiç iyi olmadı, çünkü triko kumaş  fazlaca yer işgal ediyor. Ne tarafa çekersen o yana uzayan trikoyu (ki 2 metreye yakındı) sonunda yere sererek biçtim, hep hayal ettiğim gibi, kalıpsız, giysi üzerinden. Sanki çoğu çöpe gitmeyecekmiş gibi cimri cimri hem de... Tam bir hafta uğraşarak bir şeye benzettim, çamaşır sepetinde yıkanmayı bekliyor. Fotoğrafı yok. 

Kalan minik bir parçayı, yine tamamen uydurma şekilde kafadan minik bir kazak gibi kestim. Düz makine dikişi ve overlok ile buraya kadar mükemmel oldu.  

Altına tüll-kumaş karışımı etek düşündüm ve burada diktiğim modeli kumaşın üzerine bir kat tül yerleştirip diktim. 

 Trikonun yaka, etek ve kol ağızları çift dikişle yamulunca, yeni başladığım örgüme sarıldım. 

  Şık Düğme'de ihraç fazlası saf yün (%100) 50 gramlık yumaklar 2 TL. Tabii ki renk seçeneği fazla değil. 

Üzerinde yazılı markanın web sitesine baktığımda, (soufle) renkler çok çeşitli. Fiyat bilgisini merak ettim, burası bir fikir verebilir. 

Örgüsü zevkli ve kalın (7-8 numara) şişle örüldüğü için kolay biten cinsten. Mutlu bayramlar.

gizli fermuar

Son günlerde etek dikişine fena sardım ya fermuar dikişinde de zorlanmıyorum artık. Önceleri bir fermuar dikerken 3-5 kez ara verir, bir fermuarı neredeyse bir saatte ancak dikerdim. dikisdersi Çiğdem'in fermuar ve etek pervazı dikişleri için ayrıntılı anlatımları çok işime yaradı. Bakmamış olan varsa, kalem eteklerin revaçta olduğu bu günlerde doğru adres. Ütü önerisini bir kez denedim, ütüyü fazla bastırmış ve fermuarın formunu bozmuştum. Tabii dikiş makinesinin çift yönlü gizli fermuar ayağı veya doğrudan fermuarın üzerinden diken ayağı olmalı. Dikiş makinesinin iğne konumunun değiştirilebilir olması ise avantaj. 

Fermuarın her iki yanını, fermuar ayağının iki ayrı konumu ile dikiyorum. Sağ ve sol. Fermuarla birleştirilen etek parçaları, fermuar dikişinden sonra, aşağıdaki gibi üstüste getirilip, fermuar dikişinin bittiği yerden etek ucuna kadar dikiliyor. Ben burda da fermuar ayağını kullanıyorum.

Burda dergisinin içinde bazen resimli anlatımlar oluyor ama ne zaman gerekli olacağını bilmediğim için unutuyorum. Dolayıısyla o anda bulamadığımdan işime yaramıyor. Bir boş zamanda bunları listelemeli. Modellerdeki anlatımlarda ise zorlandığım oluyor.

Yukarıdaki anlatıma göre diktiğimizde, düz duran eteğe astarı ters olarak geçirip (yüzü yüzünde) astar fermuarın yanında 0,5 cm içeriden katlanıyor:

Arkasından, fermuarlı parça astarın üzerine aşağıdaki gibi katlanıyor,

ve eteğin bel dikişi yapılıyor. (pervaz kullanılmadığı için iyi olmuyor bence) Bu etekte Burda'nın anlatımını uygulasam da, en doğrusu bence yukarıda verdiğim linkler.

Sonuç aşağıdaki gibi oluyor.

En son sonuç ise dikildiği günün ertesi günü işe gidilirken giyilip, kırışan eteğin fotoğraflanması.

Niye bu kadar yazlık ve aynı model diktiğimi merak ederseniz, ben de bilmiyorum. İçimden öyle geldi. (Ya da kolayıma geldi) Aşağıda bir tane daha var aynı kalıpla ama cepsiz ve plilerini farklı uyguladım.

Hatta abartıp bir tane de kendime düz beyaz etek diktim, kızıma diktiğimin aynısı (cepsiz ve düz olanı) olduğu için fotoğraf yayınlamıyorum.

beyaz etek

Burda Temmuz 2011, 111 numaralı etek. Modeli buradan görebilirsiniz. Gencin gardrobunda beyaz etek bulunmadığını fark edince dikmek de farz oldu. Kumaşına bayıldım, modelin kumaşta duruşuna bayıldım. Ancak kumaşın kabarcıklı, kaba dokusunun ve (kalıbını bir beden büyük olmasının) giyecek olan genci azıcık toparlak göstermesi tehlikesine karşı, hızımı alamayıp bir etek daha diktim. Giyince de gayet iyi durdu gerçi.

İlk diktiğim eteğin karmaşık görünmesine aldırmayın, son derece basit bir dikişi var. Ancak derginin açıklamalarında eksiklik olduğu söylenebilir. Dikmeyi düşünenler için, dergide cebin dikimini başka bir modelin açıklamasından bakıyorsunuz.

Öncelikle, cep torbasının doğru biçilmesi ve ana kalıba uyumu çok önemli, çünkü bedenin bir bölümünü cepler oluşturuyor. Cep torbası kalıplarından küçük (yarım) olanı ön bedenin cep ağzına yüzü yüz gelecek şekilde yerleştirip, cep ağzını dikiyoruz

Dikiş aşamasında çektiğim tüm fotoğraflar bunlar, anlaşılır olduğunu umuyorum.

mini mini etek ve çanta

Ne zaman ve nasıl dikileceğini bilmediğim bir sürü kumaş dolaplardan taştı, neredeyse evi kaplayacak, ben halâ öğle tatillerimi kumaşçılarda, tuhafiyelerde geçiriyorum. Kafamdan geçen bir sürü proje, neler neler dikmeyi hayal ederek aldığım kumaşlar... Nereye varacak bilmiyorum. Modası geçer diye bir kaygım yok, aksine çok moda olanı, herkeste olanı zaten sevmiyorum, her yerde gördüğüm desenleri, renkleri kullanmak keyif vermiyor bana. Jet hızıyla üretilip tüketilen renkler, desenlerden sonra dolapta duran kumaşlar, bulunmaz Hint kumaşı gibi gelecek bana biliyorum.  O halde biraz daha bekleyebilirler....

Tam daire bir yetişkin eteği dikilebilecek şekilde desen basılmış pamuk saten kumaştan küçük boy tam daire etek yapınca, alt bölümünden de iki tane kloş (tam daire) küçük etek çıktı. Bir eteklik kumaşla üç tane çocuk eteği yani. Belleri lastikli oldu. Kumaşı o haliyle sevememiştim, minicik eteklere dönüşünce pek sevimli oldular. 

Bu çantadan daha önce dikmiştim. Pek farkı yok, sadece kapak ile arka tek parça.

İç kısmına minik bir cep koymayı da ihmal etmiyorum görüldüğü gibi...

Teknik ve diğer bazı nedenlerle yorumları cevaplayamıyorum.  Bir süre daha böyle gidecek gibi görünüyor. Bugüne kadar yorum yapan herkese çok çok teşekkür ederim.

İyi haftalar dilerim herkese,

bir etek ve yoğun günler

"Sade bir etek için post yazmak, hiç bir şey yazmamaktan iyidir" diyerek, neredeyse iki haftadır elimde sürünen eteği bitirip yayınlamaya karar verdim. 

Tek ayrıntısı belindeki dantel ama etek beni çok uğraştırdı. Önceki postumda yazmıştım, eteğin kalıbı bir garip diyerek. Kesmiş bulundum, hem de pli yapmadan, üstelik yırtmaç için pay bırakmadan. Nasıl giyecek kızçe, bunu onu da bilmem... Demiştim zaten çok sade giyiniyor diye.

Etek kemersiz olduğu, dantel dikmeyi de sonradan akıl ettiğim içindir ki, kemer kondurmak zorunda kaldım. Oysa fermuarını da dikmiştim çoktan. Kemer bandı mecburen agraf (kopça) ile kapanacak. (Dikisdersi Çiğdem agraf ile kopçanın birbirinden farklı olduğunu söylemişti yanılmıyorsam ama ben bilemedim, sanırım birisi daha ince ve uzun oluyor) Ben hepsine agraf derdim.

Neyse kemer bandı uydurmak o kadar zor oldu ki bir kaç kez sökmek zorunda kaldım. Yine bile içime sinmedi, artık yapacak bir şey yok, böyle giyilecek.

Günlerim yoğun ve yorgun geçiyor, nasıl yetiştireceğimi bilmediğim bir sürü iş beni bekliyor. Ben dikiş dikmek istiyorum amaa....

iki etek

Bu eteği daha önce dikmiş ve nedense fotoğrafını çekmemiş ve paylaşmamıştım. Şimdi düşünüyorum da kızıma diktiğim ve paylaşmadığım çok etek var aslında. İstanbul'da yaşadığı için de pek göremiyorum. Bu eteği tamir için getirince fırsatı kaçırmayıp çektim. Kalıp, Burda 2011/1 Özel Gelinlik sayısı, 918 numaralı model. Kalıbı beğendim, tam oturuyor. 

Koyu renk olan da 9/2012 Burda dergisinin 114-115 modelinden dikildi. Aynı kalıpla birden fazla model var. Kalıp çok iyi değil. Ne yazık ki aynı kalıptan bir de siyah kesmiştim. Şimdi onu dikeceğim.