yine minik elbiseler

Aslında beş tane elbise var, ikişer ikişer diktiğim fisto elbiseler bunlar. Bursa Pazarı'ndan alınma fisto kumaş ile klasik kalıp kullandım. Bedenler de karışık. 86 ve 92 bedenleri kafama göre küçülttüm, nasıl olur bilmiyorum. Son elbise de bir sonraki posta kaldı.

Bir metre kumaştan (eni geniş ise) iki bebek elbisesi çıkıyor, tabii kolsuz.

En küçük elbiseye bir de böyle şort diktim.

Elbiselere sedef düğme diktim boydan boya.

Fotoğrafları telefondan doğrudan yükledim, düzenleme yapmadım. Bir süre böyle olacak.
Hoşça kalın...

kapitone çocuk çantası

Görüldüğü gibi, bir önceki postumda minik prenses için diktiğimi söylediğim elbiseyi bir kat fırfır ekleyerek biraz uzattım. Üzerine nasıl olacağını bilmiyorum, daha önce söylediğim gibi bizim minikleri pek fazla göremiyorum. Ama elbisenin askıda duruşu küt bir görüntü sergiliyordu, hoşuma gitmedi. 

Giyim kuşamda küt görüntü göz yoruyor. Kısa boylu bir bayanı, belki uzun görünebilmek için giydiği ama tam tersi kısa gösteren bir mini etekle gördüğümde hep aklıma bu kitap gelir. Hepsi bildiğimiz şeyler kitapta söylenenler, ama isimlendirilip teşhis konulunca insan daha bir farkına varıyor. Vücut orantılı olduğu, fazla kilolu olmadığı sürece boy çok da önemli değil. Oysa bildiğim çok kişi kısa boylarını, kalın bacaklarını, orantısız vücutlarını gözümüze soka soka geziniyor. 

Neyse, miniğin elbisesinden artan mini minnacık bir kumaşla da, bu sitede gördüğüm çantadan diktim. Bu kadar özensiz diktiğim bir şeyin bu kadar güzel olması da beni çok şaşırttı. Üstelik, dolaplardan neredeyse tepeme dökülecek kumaş yığınları dururken, 20 cm lik bir kumaşla hem elbise hem de çanta dikmiş olmanın  haklı gururunu da yaşamış oldum. (Tabii ki, fikir için de site sahibine teşekkür ediyorum, çeviri yapınca adı Tatiana yazıyor.) 

Elbiseden kalan parçayı önce sıkıştırılmış elyaf kullanarak kapitone yaptım. Sonra, daha önce kendi başıma ölçüp biçerek oluşturduğum kalıpla çantayı kestim. Orijinalinde arka parça ve kapak tek parça yapılmış benim kumaşım yeterli olmadığından ayrı ayrı kestim.

Kapitone yaparken puanlı kumaşı kullanıp astar dikmemeyi düşündüm önce. Astarsız çalışılabilecek bir teknikle diktim çünkü. Bu teknikte dikişler kumaşın yüzünden çekilip, dikiş yerlerine biye geçiriliyor. Çantanın içine de minicik bir cep diktim. 

Uygun düğme bulamadım, uyduruk bir düğme bastırdım elimdeki aparatları kullanarak. Çantanın yapımı hakkında bir öğretici yayınlamayı çok arzu ederdim, ancak olanaksız şu günlerde. Az da olsa dikiş dikip, bloga yazabildiğime şükrediyorum. 

Güzel bir haftaya, güzelliklerle başlamak dileği ile...

zamanın getirdikleri-2-

Tembel adam yaratıcı olurmuş. Elbiselerin arkasına eskiden çıtçıt bastırtıyorken, hadi daha el emeği olsun diye ilik-düğme çalışayım demiş ve bu son diktiğim elbiseleri düğmeli yapmıştım. Tabii yeni makinemin çok güzel ilik açması da etkenlerden biri. 

Ancak arkası tamamen açık olarak diktiğim elbiselerde 3 yukarı 4 de aşağıya toplam 7 tane ilik-düğme de zor doğrusu. Ben de şöyle yaptım, üst bedene eşit aralarla 3 ilik-düğme diktim. etek kısmına gelince, düğmeleri eşit aralıklarla kumaşın her iki katına da diktim, yani hem kumaşı birleştirdim hem de düğmeli imiş görüntüsü verdim. 

Son fotoğraftaki hatayı buldunuz mu? Daha yakından bakarsanız, kırmızı düğmenin krem rengi iplikle dikildiğini, hatta iliğin de aynı renkle yapıldığını görürsünüz. "Tarz" diyemeyeceğim, geç farkettim. Nasıl dalmışsam. 

Ekmek sezonunu da açtım nihayet. Bir iki yıldır yapmıyordum. Oysa sabahları ekmeğin o miss gibi kokusu ile uyanmak öyle güzel ki...

minik fisto elbise

Kol yapımını bir önceki yazımda anlattığım, beyaz fisto kumaştan diktiğim elbise çoktan bitti. Hiç bir süs, kurdele, fiyonk v.s. eklemeden... 

Benden bu kadar diyerek ablama veriyorum miniklere diktiklerimi. O düğmelerini dikiyor, çıtçıtlarını bastırıyor, pek sade bulduklarını da süslüyor, çorabını, aksesuarlarını tamamlıyor anneleri ile birlikte.  

Şimdi bir elbise daha diktim miniğe, tamam değil henüz. Çok keyif alarak dikiyorum akşamları, vakit buldukça kısa kısa. Ablasınınki ile birlikte hafta sonuna hazır olur inşallah. Etsy'den aldığım kumaşları kullanıyorum.  Çok zevkli bu dikiş işi. 

pembe minik elbiseler ve bir kitap

Ablamın isteği üzerine daha önce diktiğim pembe kloş elbisenin aynısından iki tane daha diktim, hediye götürülecekler. Öncekinden farkı bellerindeki şeritler. Çocuk elbiselerinde süsü sevmesem de bu kadardan bir şey olmaz. 

Yeni makinede güzel ilik açmayı becerebilirsem, elbiselerin iliklerini kendim açıp düğme dikmeyi düşünüyorum. Pembe renk, aydınlık bir renk olduğundan mıdır nedir, güneş ışığında çekilen fotoğraflarda çok açık çıkıyor ve parlıyor. Doğru fotoğraf çekmenin bir yolu vardır elbet ama ne yazık ki şu an bilmiyorum.

Bu blog, bir dikiş ve hobi blogu olduğu için okuduğum kitapların hiçbirini burada paylaşmıyorum. Ama kitapçılarda gezinirken dikiş ya da giyimle ilgili kitap bulursam da kaçırmam doğrusu. Hafta içi öğle tatilinde kitapçılarda dolaşırken şu kitaba rastladım ve aldım: 

Kadınları vücut tiplerine göre meyve isimleri ile kategorize edip, ne şekilde giyineceklerini söyleyen kitap ya da yazılar gibi değil, hangi fiziksel özellikleriniz olursa olsun, daha şık ve dengeli giyinmekle ilgili ipuçları veriyor. Tavsiye ederim. Okuduktan sonra gardrobumu esaslı bir elemeden geçirmeye karar verdim. Keyifli hafta sonu dileklerimle. 

bugün bunu öğrendim

Çocuklar için diktiğim elbiselerde genelde düğme veya çıtçıt kullandığım ve tehlikeli olabileceği için fermuar tercih etmediğimden, etek kısmındaki düğme açıklıklarında sorun yaşarım.  Özellikle arkada düğme varsa ve arka orta eteği dikişsiz kesilmişse... Bilindiği gibi küçük giysilerde mümkün olduğunca az dikiş kullanılır, hem yanlar hem de arkada dikiş tercih etmem. Arka bedenle eteğin birleştiği yerdeki yırtmaç açıklığından söz ediyorum. 

Bu elbiseyi dikerken açıklamaları anlamasam da yazılanı uyguladım. Arka eteğin ortasına 6 cm boyunda kesik yaptım. 4x16 cm lik verev parçayı, bu kesiğe baştan sona incecik diktim. Dergideki açıklamanın devamını anlayamadım, çünkü 10 cm lik bir şey yok. Ama sonuç istediğim gibi. Bu tekniği önceden bilenler için önemsiz olabilir, benim için önemliydi.

Çevirmeden önce:

Açık halde böyle.

Ve kapatılınca tam istediğim gibi:

Bu tekniği çok eskiden kol manşetlerinde de uygulamıştım sanki dedim ama emin değilim.

Yeni bir şey öğrendiğimde paylaşmak hoşuma gidiyor. Hoşça kalın.
Not: Biraz düşününce açıklamanın devamını da anladım. Verev parçanın içe katlanmasını anlatıyormuş. Uyguladım.

retro aşkına

Burda dergisinden beğendiğimiz retro tarzı etek için uygun kumaş bulamayınca, kalın yünlü kumaştan diktiğim etek hiç de tarzını yansıtamadı.

Kumaş çok kalın olduğu için kemeri istediğim gibi olmadı. Ben de attım. Kemer köprüleri daha bir felaket, kesinlikle katlama kabul etmiyor. Kumaş hem kalın hem de yumuşak olduğu için formunu korumuyor. Ben de köprülere düğme diktim. 

Siz siz olun bu tarz bir etek dikerken kalın ve yumuşak kumaş kullanmayın. Aslında en doğrusu Burda dergisinde önerilen kumaş neyse onu kullanmak. Bu etek için önerilen jakarlı yünlü ya da yarı sentetik kumaştı. Bence yarı sentetik kumaşta daha güzel durur. 

elbise, manken, çanta

Patchwork çalışmalarımda kullanmak için Etsy'den aldığım Michael Miller tasarımı kumaşlardan diktiğim basit elbise haftanın tek ürünü oldu. Ancak haftanın en güzeli, prova mankeni olmasa da konu mankeni olarak kullanabileceğim mankeni almaktı. (Artık biraz büyük giysiler dikmek istiyorum. Manken üzerindeki elbise hazır alınmış, düzeltilmeyi bekliyor)

Birkaç ay önce Şık Düğme ve Moda Çarşı'da gördüğüm buna benzeyen, ölçüleri ayarlanabilir prova mankenini satın almak üzere gittiğimde, hiç birinde ürün kalmadığını gördüm. Şimdilik idare eder diyerek bunu aldım.

Blog açmadan önce diktiğim elbise ve çantalardan her nasılsa fotoğrafını çektiklerimden birkaçını buldum ve yayınlamak istedim:  

Bu çantayı buradan dikmiştim. Başka örnekleri de var nette. 

Bu fırfırlı çantayı da kumaşın kalanı ile dikmiştim. 

Bunlar da alışveriş torbası olarak üçer beşer diktiğim çantalardan ikisi... 

minik mavi

Kumaş pötikare ama bildiğimiz, sıklıkla mutfak için kullanılan ve biraz da kalın olanlardan değil. Çok ince ve yumuşacık. Ancak ütüde zorluyor. Çok iyi bir ütüm olmasına rağmen, tam anlamıyla düzleşmedi. Bu arada bir türlü çiçekli, rengarenk kumaşlara geçemedim. Hep kış yüzünden!?...

Bu elbiseyi minik bir kuzuya diktim.  Beden 86 (cm) yani 18 ay.

 Artık elbiselerin etek kısmını da astarlıyorum. Daha güzel bir duruş sağlıyor.

Elbisenin arka kısmındaki düğme açıklığına çıtçıt yapılacak ve üzerlerine bu kurdele fiyonklar dikilecek.

Kalıbı Burda 2003/2 özel çocuk sayısı, 635 numaralı model. 

Modelin şort kısmı dar gibi geldi bana Kalıbı tam ortasından kesip genişletebilirim.