elbise, bluz ve teşekkür

Blog okuyucularıma ve özellikle yılmadan yorulmadan yorum bırakan sevgili blogger-lara kucak dolusu teşekkürü borç bilirim. Uzun aralarla yazı yazmanın yanı sıra, uzun zamandır yorumlara cevap veremeyişimin kendimi haklı gösterebilecek nedenlerini sayıp dökmeyeceğim. Teknik, sıhhi, psikolojik, etkenlerin tamamen olumlu olduğu durumlarda zamanımın olmaması, her şeyin uygun olduğu zamanlarda istek koşulunun yeterli olmaması v.s. Sonra da "hadi" deyip başladığımda ise, artık yorumların hepsine cevap veremeyecek kadar ipin ucunun kaçması.  

Yukarıdaki elbise evin genç kızına günlük giyilebilsin diye dikildi, parlak kumaşı nedeniyle gece kıyafeti sanıldı. Eylül-2012 Burda dergisindeki yukarıda fotoğrafı olan model. Deri cepler tercih edilmedi, kol ve etek baskıları yapılmayı bekliyor. Elbiseyi dikmek isteyenler, dergideki açıklamaları izlemeli, genelde en önce yapılan omuz dikişi, bu modelde kol takıldıktan sonra yapılıyor. Kolun üst kısmındaki pens ile birlikte omuz dikiliyor. Benim gibi dikip sökmeyin. 

Bu da burada kızıma diktiğim bluzun kendime ait olan versiyonu. İşe giderken giydim bile ve çok mutlu oldum. Siyah ya da antrasit ceketle volanlar hoş duruyor. Kumaş şifon olmasına rağmen zorlamayan cinsten ve biraz da özenli çalıştığım için kolay diktim.  (Teyel bile yaptığım kısımlar oldu, o kadarını söyleyeyim.) 

Omuz dikişi için arka parçaya tela form bant (ipli tela) ütüledim, bantın tam ortası dikişe gelecek şekilde. Yaka pervazlarına özenle tela ütüledim.

Son yorumdan başlayarak, cevap vermeye gelince, en azından soruları cevaplayayım:

Sevgili modavesaire Burcu, fermuar ayağı  Pfaff sitesinde de aynen aşağıdaki gibi. Kapalı gibi görünen kısım, iki yanında açıklık var, iğne konumunu o açıklıklara göre en sonuna kadar açabiliyorsun. Rakam yazılı kısım öne geliyır. Arkada iki tane yarık var IDT ayak için, yoksa IDT ayakları da kullanamazsın, ki bu ayaklar burada çok işe yarıyor, hiç fermuarı kaydırmadım. 

Kendindik, sorusuna yorumlarda cevap bulmuştur belki ama ben yine de yazaıyım: Pudra tafta elbise 2009/1 Burda Pratik dikiş sayısı. Verdiğim linkte kapak resmi Türkiye baskısından farklı. 

Yelda Kaya, anvelop bluzun yaka dikişi yok, evet. Etek baskı yapıştırıcısı kullandım. 

Yorumlara toptan baktığımda aslında o kadar da çok soru soran yokmuş. Cevap bekleyen var mı, bilemiyorum. Bu arada aşağıdaki kumaşı Türkiye'de gören bilen varsa haber etsin. Robert Kauffman tasarımı, hem pamuklu düz, hem de flannel (biz bebe pazen diyoruz) olanı Şık Düğme'de vardı, kalmamış. Sipariş vermişler ama Etsy'den alsam daha çabuk gelirdi. 

Sanırım önümüzdeki uzun Kurban Bayramı tatilinde, yorumlara yeniden göz atmak, blogumu şöyle bir düzenlemek için  vaktim olacak. İyi tatiller herkese. 

anvelop bluz

İzinli olduğum günler biterken, bir cesaret diktiğim anvelop bluzu da paylaşayım. Mart 2012 Burda dergisi 121 numaralı model. Daha önce bir deneme yapmış ve güzelim kumaşı çöpe atmıştım. Bu kez kumaşın kaygan olmamasından mıdır bilmiyorum daha kolaydı dikişi. Süetimsi bir görünüşü var kumaşın. Jarse mi penye mi bilemedim ama her iki yöne gayet esnek. 

Etekten daha önce bahsetmiştim. Bu yazımın en sonunda fotoğrafı bulunan etek. O da süetimsi dokulu ince bir kumaş ama esnek değil. 

İlk defa (sanırım) uzun kol dikiş yaptım, Modeldekinden daha kısa, truvakar oldu. Esnek kumaşla çalışmak aslında zor gibi görünse de hatayı da bir o kadar kaldırıyor ve ölçüler milimine kadar tutmasa da oluyor. 

Yoğun bir hafta bizi bekliyor. Herkese kolaylıklar dilerim. 

ipek şifon ve toplu iğneler

İpek şifon kumaş ile burada söz ettiğim bluzu diktim. Burda modellerini uygularken kumaş önerilerine sadık kalmanın önemini bir kez daha anladım, ki ipek şifon kumaş öneriler arasında yer almıyordu. Özetle, isteğim formu bulamadığımdan bir fotoğraf yeterli, siz anlayın artık. Tabii Burda'da önerilen kumaşı adı ile tanıyan kumaşçı bulabilirseniz önerilere uymanız kolaylaşacaktır.

Bir metre kumaştan bir dar etek dikilince geriye kalan kumaş bir çanta-torba yapmaya yetiyor. Hatta kumaşı rasyonel kullanırsanız ve etek boyunu 45-50 cm tutarsanız iki etek bile yapabilirsiniz. Uzun boylu insanlar için bu boy mini sayılabilse de, boyu 1.60 civarında olanlar için sadece dizüstü oluyor. (Bu arada bir önceki yazımda kabarcıklı kumaş olarak bahsettiğim bu beyaz kumaşın, baklava şeklindeki kendinden desenlerini, fotoğraflarda farkettim, dikerken ya da kumaşı alırken değil. Kumaşa bakıldığında, sadece minik kabarcıklar görülüyor, aşağıda toplu iğnelerin fotoğrafında olduğu gibi)

İşyerimin kumaşçılara yakın olduğundan bahsetmiştim. Bursa Pazarı olarak bilinen ve fabrikada üretilip getirilen kumaşlardan çok atölyelerde üretilen giysilerden artan ya da defolu olduğu için kullanılmayan kumaş toplarını alıp satan bu mağazalardan alıyorum kumaşları genelde. Sözünü ettiğim kumaşlar da bir firma için özel olarak üretilen ve piyasaya sunulmayan kumaşlar oluyor anladığım kadarıyla. 

Tekstil ve hazar giyimin henüz bu kadar yaygın olmadığı zamanlarda Ankara'da YKM ve Ayhan Kumaş güzel kumaşlar satar, çalışanları kumaşları tanır, bilgi verirdi. Bursa Pazarı türü yerlerde bir kaç çalışan dışında kumaşların adını bile bilen yok. O bir kaç çalışan içerisinde ise renk uyumu hakkında görüş bildiren ve güzel fikirler verenleri ayrı tutuyorum.

Şifonla çalışıyorsanız kullandığınız toplu iğnenin kaliteli olması gerekli, ki elinizi atıp çıkardığınız iğne, kumaşa daldırdığınızda iplikleri çekmesin. Yukarıda görülen iğneler, elimdeki en iyiler ve diğerleri ile karışmamış olanlar. Dikişte uzun ve ince topluiğne tercih edilse de kısa olmalarına rağmen gayet güzel bir kullanımı var ve genelde çocuk giysilerinde kullandığım için kısa oluşu işime yarıyor. 

kapitone minik çanta ve bir bluz

Yine minik bir kapitone çanta diktim, bu kez geçenlerde yeni alınıp boyunu kısalttığımız, kızkardeşimin pantolonunun kesilip atılacak olan paça parçasından. Dikerken gayet doğal geldi de şimdi yazarken dehşete düştüm. Tasarrufun böylesi?!  

(pantalon, Fransızca bir sözcük. Türkçeye pantolon olarak almışız, tdk da benim gibi düşünüyor. Postumun altına tekstil ile ilgili bir kaç sözcüğün, Türk Dil Kurumu'nca kabul edilen şekillerini yazdım.)

Tabii paçalar, çanta sapının yapılmasına elvermedi, diğer jean kumaşlardan yaptım. Dikkatli bakılmayınca fark anlaşılmıyor. Kumaş parçalarını önce kapitone yaptım. Sonra yukarıda görülen kalıbı çizdim ve kumaşı kestim. Aslında bu tip, yani kapaksız fermuarlı çantalarda tam dikdörtgen değil, alt kısmı geniş üste doğru daralan bir kalıp daha hoş duruyor ama çanta zaten minik olduğu için uğraşmadım.

Çantanın kalıplı duruşu sizi aldatmasın, içi kumaşla dolu. Yoksa hiç bir kumaş çanta, içine tekstil dışında (röntgen filmi, plastik v.s.) yerleştirmediğiniz sürece dimdik ve dümdüz durmaz. Kumaşın özelliği zaten bu, yani yumuşak olması.

Bu da kendime diktiğim bluz. Burda Nisan 2013, 106 numaralı model. Kumaş internette kupra diye anılıyor ama kumaşçı ısrarla kupra değil, taşlanmış ipek olduğunu söylüyor.

Dikimi son derece basit, dökümlü kumaşlarla dikildiğinde güzel duruyor, üzerimde nasıl durur bilmiyorum. Giymeye üşendim sabah sabah.

Mutlulukla dolu, dolu dolu bir hafta sonu dilerim.

(Fransızca jaquette-ceket (çeket değil), cravate- kravat (gravat değil) guipure-güpür (gipür değil), Rusça, haraşo (haroşa değil), garde-robe, gardırop (gardolap değil), pardessus-pardösü (pardüse değil)                     , 

fırfırlı çocuk eteği ve bir bluz

Masanın üzerinde tesadüfen biraraya gelmiş iki kumaşı görünce fırfırlı bir etek dikmek geldi aklıma. Bu sitede rastladığım tarife göre diktim. Ancak dikecek olanlara not: Kesim yaparken fırfır olacak parçaların, ara birim ile aynı genişlikte olması nedeniyle fırfırlar üst üste gelmiyor. Her ikisi için de 4" verilmiş sitede. Bence ara birim için 10 cm yeterli, fırfır parçalarını 12 cm yapabilirsiniz. Ya da beden uzunluğuna göre kendiniz ayarlayabilirsiniz, önemli olan aynı boyda olmaması. 

Bir de kızımın diktiği bluz var bu haftanın ürünü olarak. Modeli benim dikmemi istediğinde bir şeye benzetemediğimden dikmemiştim. Baktı ki olmuyor, kendisi dikti. Tabii sorarak.:)

Kumaş yine İzmir Caddesindeki Sönmezer Pasajının üst katındaki Bursa Kumaş'tan.

Burda 2012/Temmiz sayısından 115 nolu model, boydan 6 cm kısalttık.

Güzel bir haftaya başlamak üzere (inşallah) keyifli tatiller.

ütü mevzuu, yeni kumaşlar ve yarım kalan işler

Dikiş dikerken, özellikle minik ve ayrıntılı parçalarda, ütü yapmanın önemi çok büyük, başarıyı %100 arttıran bir etken diyebilirim. Dikiş yerlerini ütüleyerek dikiş diktiğinizde, sonuç çok daha güzel oluyor. Maalesef bazen yerim olmadığından, bazen üşendiğimden, bazen de kendime güvendiğimden, ütü yapmayı ihmal ediyor, sonunda da hüsran yaşıyorum. 

Örnek: Kol ağzına biye geçirdikten sonra yan dikişleri çekmeden önce ütü yapmazsanız, bir daha zor ütülersiniz. Keza yaka da öyle.  Tabii minyatür bir ütünüz varsa ve her köşeye girebiliyorsa, bilmem. Sahi böyle bir ütü var mıdır? Minicik olsun, her yere sığsın, yer kaplamasın. Hatta ütü masası yerine masa üzerine koyacağım bir kol tahtası ile dikiş ütülerini halledeyim isterdim.

Model Şubat 2013 Burda dergisinden. Model numarası 134. Kumaşın kendinden nervürlü falan olduğunu görünce, bin yıllık olup, bir köşede duran kumaşı bu modele uygun gördüm ve dikerken anladım ki, son günlerdeki tembelliğimin nedeni yoğunluk, yorgunluk falan değil, resmen kumaşlara kıyamıyorum (!) Yoksa deneme amaçlı diktiğim, bir sürü parça var. Aşağıdaki kutu benzeri şeyi de sırf fermuarlı, astarlı ve içinde dikişi gözükmeyen bu tip kutu-çantaları nasıl dikebilirim denemesi için yaptım. Diktim ve edindiğim tecrübeyi, sonraki günlerde ayrıntılı olarak anlatacağım.  

Kumaş demişken, Etsy'den son aldığım kumaşları da paylaşayım. Şemsiye, kedi ve çiçek desenli  kumaşlar pamuklu. Bir de cotton-linen olarak satılan baskılı kumaşlar var. 

Aslında yabancı shoplardan aldığım kumaşlara verilen paraya çok acıyorum. Gerçekten çok güzel tasarımlar var ama kalitesinin yerli üretimlerden bir farkı olmadığını düşünüyorum. Yazık ama, neden bir kumaş üreticisi çıkmaz, şöyle şirin tasarımları, birbiri ile uyumlu renklerle kumaşlara geçirmez? Yeni yeni bir iki tane üretici çıktı görüyorum ama yeterli değil, bu işi büyük üreticilerin yapması gerekiyor.

Niye mi alıyorum? Çok hoşlar çünkü... Sadece heves, işim, mesleğim kesinlikle kumaşlarla ilgili değil ve sadece zevk için dikiyorum. Diktiklerim de eşe, dosta akrabalara hediye etmeye yetmiyor bile... 

Nette gördüğüm ve denemek istediğim pek çok şeye göre kumaş bulamıyor, bulduğumda ise o kumaşa başka bir kumaş uydurmakta zorlanıyorum. Bu işi ticarete dökmeyi düşünmediğimden fazla para vermek de istemiyorum. Yoksa öyle ya da böyle bir şekilde kumaş bulursunuz. Zaten son yılların yükselen trendlerinden biri de çoğunlukla desene dayalı tasarımlar. Kumaş deseniniz güzelse, kimsede yoksa ne dikerseniz dikin. Kumaş tasarımcılarına çok iş düşüyor. Hayvanlar alemi, çizgi film karakterleri, doğa yetmedi, insan eli üretilen her bir nesneyi kumaşa bastılar, hala tasarlayacak desen bulabiliyorlar. İçimiz dışımız, yanımız yöremiz her yerimiz baykuş doldu da hala baykuş desenleri tasarlandığına göre bu tasarım alemi de pek sınırsız anlaşılan. 

Bu da aylar önce, onmarifet sergisine yetiştirmek üzere kesip de dikmeyi başaramadığım bir elbise, tamamlayacağım inşallah. Diktiklerim gitti tabii. Bugünlük bu kadar... Herkese sağlıklı, huzurlu ve mutlu günler diliyorum. Keyfiniz bol olsun...

şifon bluz

Ankara'da hava soğuk olmasına rağmen güneşli. Oysa canımın yazmak, konuşmak, dikiş dikmek istemediği, hatta mümkünse beyni ve bünyeyi hiç kıpırtısız öylece dondurmak istediği günler yaşıyorum şu sıra. Blogumu uzun süre sahipsiz bırakmamak adına bir kaç gün önce diktiğim şifon gömlekle dikiş deneyimlerimi aktarayım o zaman. 

Burda 07-2012 sayısı, 117 numaralı model. Boğazdan büzgülü bu modele benzer gömlekler çok olurdu eskiden nakışlı falan. 

Modelin ince pamuklu kumaşla dikilmesi önerilmiş dergide. Pamuklu kumaş ile daha az dökümlü, daha güzel olabilir. Modeli 34 beden çalışıp, 1 santim kadar da omuz-kol düşüklüğünü kısalttım. Boğaz/yaka kısmına dikkat çekerim. Dikecek olan varsa, santim santim uymaya gerek yok, boğazı çok sıkı oluyor. Birazcık bollaştırılabilir ya da yaka biyesi en son dikildiği için deneyerek istenilen bollukta yapılabilir. 

Bu da bir kaçamak foto. 

Güzel ve güneşli hafta sonları herkese...

şifon bluz

Volanlı bluz bitti nihayet. Bu şifon önceki çocuk elbisesinde kullandığım şifondan çok farklıymış. Düzgün kesmek, biçmek, dikmek epey zorluyor.

İyi bir bir deneyim oldu: ''Şifondan uzak dur!'' Dolapta bekleyen şifon kumaşları uzunca bir süre görmezden gelmem lazım.

Gün ışığında çekmedim fotoğrafları ki  hatalar görünmesin:)

volan yapmak

Eski bir şifon kumaştan, bir çok blogda da gördüğüm bir bluzu dikiyorum. Burda dergisi Ağustos 2009 sayısı, 117 numaralı model.

150 den fazla Burda dergisine sahip olmama, bunlardan çoğunun da son yıllara ait olmasına rağmen, bloglarda görüp de ''aa, ben bu modeli neden görmemişim hemen dikeyim'' dediğim modeller, nedense hep elimde olmayan dergilerde çıkıyor. Bu kez Hatice Şahin'de gördüğüm bu modelin, bende olan dergide olduğunu görüp denemeye karar verdim.

Sıra volana geldiğinde her zaman yaptığım gibi dikiş payından katlamadan, tek kat olarak sık ayarlı zikzak dikiş yaptım. Oysa kaç kez okumuş olduğum bir teknikle yapılıyor. Teori ile pratik farkı da burada işte. 

Kumaş fazlaca var elimde ama şifon biçmek öyle zor ki, yeniden volan biçmeyip dikişli kısmı katlayıp tekrar zikzak yaptım.  Sert, sağlam bir volan oldu. 

Bu dergide zaten ilk sayfalarda anlatılmış volan yapımı ama dikiş açıklamaları bölümünde bu sayfaya gönderme yapılmadığı için dikerken bakmamıştım. Dikiş açıklamaları zaten çok yetersiz, her model için ayrıntılı açıklama yapılmıyor. Örneğin ön orta dikişli olduğu halde hiç söz edilmemiş, pervazdan önce mi, sonra mı dikilecek? Ya da ben yoruldum, göremiyorum.