günlerin getirdiği

Bloga yazmayalı ne çok zaman olmuş. Ben de zaman bulduğumda diktim tabii ki bir şeyler. Kapitoneli hırka altına pantolon mesela. Pantolon kalıbı Burda'nın aynı sayısında.

Aşağıdaki kumaşları buldum Moda Çarşısı'nda. Hemen aldım ve bir kaç torba- diktim. Bu arada Şık Düğme yerli, yabancı çeşit çeşit kumaş getirmiş, görmeye değer. Aldıklarımı daha torbalarından çıkarmadım bile.

Kumaşlar %100 pamuk, kalınca bir dokusu var ama ne yazık ki desen çeşidi yok.

 Kesimi ve dikişi kolay, ütüsü rahat olduğundan bir çok projeye malzeme olabilir. Düşünüyorum.

Bunlar da bu kumaşlarla diktiğim torba-çantalar:

jean kumastan çanta

Torba gibi kocaman bir çanta oldu. Kumaşçının çok cüz'i bir fiyatla verdiği siyah jean kumaş parçası (bir iki tane de kanvas var) bu çantayı ancak çıkardı. Huyum kurusun, kumaşı kullanırken çanta boyutunu parçaya göre belirliyorum. Saplara, ceplere kumaş kalmayınca kıvranıp duruyorum. 

Astar olarak beyaz üzerine siyah puanlı pamuklu kumaş kullandım. Desenli kumaş ve öndeki saplar zorunluluktan araya girdi. Çantanın genişliği 50 cm , yüksekliği 32 cm, Taban genişliği 14 cm. 

Belli oluyor mu bilmiyorum, desenli kumaşın zemini aslında lacivert, çok aykırı durmadı ama. Jean kumaşın rengi siyah olmasına rağmen, dokusundan dolayı lacivert algısı yaratıyor insanda. Desenli kumaş en son Etsy'den aldığım kumaşlardan. 

Alttaki çanta da bir başka küçük jean parçasından. Ön kısmına incecik penye tişörtten kestiğim resmi aplike yaptım, araya tela yerleştirerek. 

Okuma yazma bilen dikiş makinemle harf dikişini denemek için yazdığım yazıyı sürfile makası ile kesip çantaya bağladım. Okuma yazma biliyor dediysem sadece yazabiliyor tabi. 

Çantanın arkasında tamamlanmayı bekleyen işler var. Bu aralar hem zamansızlık hem yorgunluk derken, blog da öylece kaldı. İyisi mi arada bir, zorlama da olsa bir şeyler yazmalı diyorum. Yazımdaki ruhsuzluğu hissediyorsanız eğer, nedeni tam da budur.  

Tabii yazılarıma genel olarak hakim olan ağırlık veya ciddiyet (!) ten bahsetmiyorum. O biraz meslek hastalığı. Akşama kadar sayfalarca kitap okuyup, sayfalarca görüşler yazan bir bloggerdan sevgi böcüğü, neşe pıtırcığı postlar beklemeyin canım siz de...

kapitone dikişi

Emektar makinemin kapitone ayağı, düz kapitone dikişleri için ideal. Aralarına elyaf yerleştirilmiş iki kumaşı da aynı ölçüde besleyerek dikiyor. Ayağın alt kısmında aynı makinenin üstündeki dişliler gibi dişliler var ve üstteki kumaşın (teknik terimle) beslenmesini sağlıyor. Bu ayakla diktiğim bebek battaniyesi.

Kumaşı ikiye katlayarak oluşturduğum ve battaniyenin kenarına geçirdiğim biye de el dikişi ile bastırılmayı bekliyor. 

Elimde kalan son jean kumaşı da torba-çanta olarak değerlendirdim. Kumaş yıkandığında dalga dalga beyaz izler olmuştu, doğrusu bu kumaştan bir şey olmazdı.

yine torba-çantalar

Bu torba-çantaları diktim ama ne yapayım bunları derken çocukluğum aklıma geldi. Niye mi? Şimdi küçük yeğenlere vereyim, alışveriş ya da kırda piknikte kullansınlar diye düşündüm ama şimdiki çocuklar köşedeki bakkaldan ekmek bile almaya gidemiyor iken, meyvelerini dallarından koparıp toplayabilecekleri ya da yiyebilecekleri ağaçlara bunca uzakken, ne işlerine yarar ki bu çantalar. Hoş artık köşelerde de bakkal kalmadı ya...

Benim çocukluğumda....''diye başlayan cümleler kurmaya başlamışsam, eyvah'' ...fikir ve konuşma özgürlüğü verilmese de çocuklara, hareket özgürlüğü neredeyse sınırsızdı. Düşmek, kalkmak, yuvarlanmak serbestti, kimsenin umurunda da değildi. Sahi Ayfer Tunç'un ''Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek'' kitabını okumuş muydunuz? Ne güzel anlatıyor kitapta, 70'li yılları. 

Bir manimiz olmazdı çok kez, anneler çalışmazdı çünkü, ertesi gün işe gitmek yoktu. Ama anneler bakkala da gitmezdi, çocuklar giderdi çoğu kez. Çelişkiye bakın, anneler çalışmazdı ama çocuklar ufak tefek işlere gönderildiği gibi, kız çocuklar da öğrenme bahanesi ile annelere tüm ev işlerinde yardım etmek zorundaydı. Ne şanssız bir kuşakmışız :) 

Resim yapmaya motive etmek için kendimi, yıllardır bodrumda bekleyen şövalemi çıkardım yukarıya. Boyalarım da kurumuş mudur, kimbilir? Şövale garibanı şimdilik çantalara askı görevini ifa ediyor. 

nişan yastığı

İki yıl önce, yeğenimin nişanı için yastık yapmıştım. O zamana kadar da böyle bir şeyin varlığından haberim yoktu doğrusu. Kardeşimin tarif ve yardımı ile dikmiştik.

Şimdi o kadar çok çeşitli nişan yastığı görüyorum ki... Yine de sade olanları daha çok seviyorum.

Bu aralar kot kumaşı ortadan kaldırma azmi ile küçük çantalar dikiyorum. Taktım yani.

İçte bir cep ve astar biye. Başka ayrıntısı yok.

Mutlu bir hafta sonu olsun, herkes için...

elbise, manken, çanta

Patchwork çalışmalarımda kullanmak için Etsy'den aldığım Michael Miller tasarımı kumaşlardan diktiğim basit elbise haftanın tek ürünü oldu. Ancak haftanın en güzeli, prova mankeni olmasa da konu mankeni olarak kullanabileceğim mankeni almaktı. (Artık biraz büyük giysiler dikmek istiyorum. Manken üzerindeki elbise hazır alınmış, düzeltilmeyi bekliyor)

Birkaç ay önce Şık Düğme ve Moda Çarşı'da gördüğüm buna benzeyen, ölçüleri ayarlanabilir prova mankenini satın almak üzere gittiğimde, hiç birinde ürün kalmadığını gördüm. Şimdilik idare eder diyerek bunu aldım.

Blog açmadan önce diktiğim elbise ve çantalardan her nasılsa fotoğrafını çektiklerimden birkaçını buldum ve yayınlamak istedim:  

Bu çantayı buradan dikmiştim. Başka örnekleri de var nette. 

Bu fırfırlı çantayı da kumaşın kalanı ile dikmiştim. 

Bunlar da alışveriş torbası olarak üçer beşer diktiğim çantalardan ikisi... 

Kreş için çanta

Rusça bir blogda gördüğüm çantanın benzerini yaptım....